|
|
|
หลงเสน่ห์ Textile เพราะว่าตอนที่เรียนต้องทำทุกอย่างเอง ต้องเตรียมเส้นยืน เส้นทอ คิดหาวัสดุ เริ่ม Concept เริ่มทำทุกอย่าง พอเริ่มทำตั้งแต่ต้นมันมีความผูกพันและรู้ถึงการทำงานว่ามันยากลำบากแค่ไหนกว่าที่จะมาเป็นผ้าผืนหนึ่งก็เลยชอบในรายละเอียด
มันเป็นความสนใจที่มาตั้งแต่เด็กด้วย สนใจว่าทำไมผ้ามันถึงออกมาเป็นลายแบบนี้ได้ มีทั้งเส้นยืนและก็เส้นพุ่งแล้วทำไมลวดลายมันถึงออกมามีความอ่อนโยนได้ มี Texture ที่สนใจได้ งานที่โครงการหลวงของเราจะเป็น Texture เน้นความเก๋ไก๋ ในตัว Detail ของมัน เน้นการเป็นงานมือที่มี Accent ในตัวเอง การตีเฟิมแต่ละครั้งน้ำหนักที่ลงจะไม่เท่ากัน เพราะว่าคนตีคนละคนกัน ถ้าสำหรับคนละกี่ แต่ละครั้งของการตีเฟิม หมายถึงน้ำหนักของเส้นพุ่งที่เรียงกันก็จะไม่เท่ากัน เสน่ห์ของงานผ้าทอมืออยู่ตรงนี้ คือ Detail ต่างๆ อย่างที่เครื่องทำไม่ได้
เหมือนเราได้เข้ามาใกล้ๆ ได้สัมผัสกับมันแล้วเราเห็นถึง Detail ถึงรายละเอียดที่คนทำพยายามทำมันมาก็จะรู้สึกประทับใจรู้สึกนึกย้อนกลับไปว่าคนทำเค้าทำด้วยความยากลำบากแค่ไหน และกว่าจะผลิตงานชิ้นหนึ่งออกมาได้ ต้องผ่านอะไรออกมาบ้าง กระบวนการคิดมากมาย ผ่านเวลาในการทำอีกด้วยจะทำให้รู้สึกประทับใจกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่อยู่ใน Detail อันนั้น
หน้าที่การรับผิดชอบเริ่มตั้งแต่วาด Concept ในแต่ละ Collection เป็นยังไง ลักษณะสี เส้นใยที่ใช้มีอะไรบ้าง เหมือนว่าทุกครั้งที่ทำงาน Design มันจะเหมือนได้โจทย์ใหม่ๆ มาตลอดเวลา สีตอนนี้ที่ใช้จะเป็นสีน้ำเงินอ้างอิงมาจากสีของผ้าม้อฮ่อมและก็จะเป็นสีส้มที่เป็น Accent และก็ผสมกับสี Natural ที่เป็นลักษณะเด่นของเราอยู่แล้ว เราพยายามที่จะทำ Collection นี้ให้เป็น Collection ที่คำนึงถึงว่าชาวเขา หรือ ดีไซน์เนอร์ที่อยู่ที่เชียงราย คิดถึงทะเลแล้วคิดถึงอะไรบ้าง เพราะมันเป็นในส่วนของ Area ที่ไม่มีทะเล
อย่างที่ทำเป็นพรมกับหมอนเป็น Texture ที่สื่อตัวสัตว์น้ำใต้ทะเล Pattern ของหมอนจะคำนึงถึงสิ่งที่มันไม่คงที่อย่างเช่นคลื่นกระทบผิวที่มีการเปลี่ยนแปลงจากความใหญ่ไปหาความเล็ก เห็นมันก็จะสังเกตเห็นได้จากลายผ้างานนี้ที่เริ่มจากสิ่งท่จุดเล็กมากๆ และค่อยๆมีชีวิตมากขึ้นจนขยายตัวเป็นสิ่งที่มันใหญ่ขึ้น ความยากมันอยู่ที่ต้องคิดและก็ทดลองมากๆ กว่าจะออกมาเป็นผลิตภัณฑ์นึง อย่างพอคิดลายขึ้นมาปุ๊บก็ต้องมาออกเป็น swatch ขนาดเล็ก ทดลองมาดูและสัมผัสรวมไปถึงความแข็งแรงของผ้าโครงสร้างของผ้าด้วย
เปรียบเทียบว่าถ้าเราจะสร้างบ้านและเราก็ต้องคิดถึงโครงสร้างของบ้านก่อนว่า เหล็กเราใช้กี่เส้น หรือว่าปูนเราจะโบกหนาแค่ไหน ก็เหมือนกันว่าเส้นยืนของเราจะแข็งแรงแค่ไหน ปูนที่ฉาบอยากได้มี Texture มากน้อยแค่ไหน เราก็จะมาคิดในส่วนของเส้นพุ่งว่าเส้นพุ่งที่เราจะเอาไปขัดเนี่ยเราต้องการผ้าที่มีลักษณะไหน อยากมีผ้าที่มีพื้นผิวขรุขระเราก็อาจจะมีการนำเอา Lycra หรือเส้นใยที่มีขนาดไม่เท่ากันมาใช้
มันต้องคิดถึงด้าน Function ของมันด้วยไม่ใช่เฉพาะแค่ผิวสัมผัสแบบนี้หรือแต่ลายแค่นี้แต่ต้องกลายเป็นผลิตภัณฑ์ๆ หนึ่งที่มีคนใช้ แต่อยากทำให้เค้ารู้สึกดีเมื่อใช้ของๆ เราของแม่ฟ้าหลวง
ได้ยินเรื่องราวของมูลนิธิแม่ฟ้าหลวงและก็คิดอยู่ในใจเสมอว่าถ้ากลับเมืองไทย เราคงจะมาสมัครที่นี้และก็คิดว่าที่นี่คือที่ๆ ทำให้เรามีความสุขในการทำงานได้เพราะว่าเราทำงานให้คนอื้น การทำงานที่แม่ฟ้าหลวงให้อะไรหลายๆ อย่างนอกเหนือไปจากการทำงานทางด้านเทคนิคต่างๆ มันส่งผลไปถึงจิตใจของเราด้วย การที่เราได้ขึ้นไปอยู่บนดอยคนเดียว บางทีขึ้นคนเดียวคือมันค่อนข้างขัดแย้งมากกับการที่เราอยู่ในกทม. หรืออยู่ในเมืองมากๆ ทำให้เราคิดขึ้นมาว่าเรามาแต่ตัวจริงๆ แค่นี้พอแล้วเราไม่ต้องการอะไร คติในการทำงานและวิธีการดำเนินชีวิตก็คิดว่าขอความสุขเล็กๆ จากที่ไหนก้ได้คือจากสิ่งรอบข้างของเราคือไม่ได้หลัวว่าจะต้องเป็นความสุขใหม่ๆ อาจจะเป็นแค่รอยยิ้มของป้าๆ ที่เค้าดีใจที่เห็นดีไซน์เนอร์มาโรงฝึก อาจจะตั้งเป้าให้เล็กก่อนและค่อยขยายไปเพราะเป็นสิ่งที่เรากำหนดได้ด้วยตัวเอง
|
| Down load this clip by : |
 Quick time |
 PodCast |
|
